شعری از خانم ناهید نوری در وصف خانم ها :

به نام خدایی که زن آفرید       حکیمانه امثال ِ من آفرید
خدایی که اول تو را از لجن       و بعداً مرا از لجن آفرید !
برای من انواع گیسو و موی       برای تو قدری چمن آفرید !
مرا شکل طاووس کرد و تورا       شبیه بز و کرگدن آفرید !
به نام خدایی که اعجاز کرد       مرا مثل آهو ختن آفرید
تورا روز اول به همراه من       رها در بهشت عدن آفرید
ولی بعداً آمد و از روی لطف       مرا بی کس و بی وطن آفرید
خدایی که زیر سبیل شما       بلندگو به جای دهن آفرید !
وزیر و وکیل و رئیس ات نمود       مرا خانه داری خفن آفرید
برای تو یک عالمه کِیْسِ خوب       شراره ، پری ، نسترن آفرید
برای من اما فقط یک نفر  درب      پیت برای غمو زندگی آفرید !
برایم لباس عروسی کشید       و عمری مرا در کفن آفرید
به نام خدایی که سهم تو را       مساوی تر از سهم من آفرید
پاسخ دندان شکن از نادر جدیدی در وصف آقایون :

به ‌نام خداوند مردآفرین       که بر حسن صنعش هزار آفرین
خدایی که از گِل مرا خلق کرد       چنین عاقل و بالغ و نازنین
خدایی که مردی چو من آفرید       و شد نام وی احسن‌الخالقین
پس از آفرینش به من هدیه داد       مکانی درون بهشت برین
خدایی که از بس مرا خوب ساخت       ندارم نیازی به لاک، همچنین
رژ و ریمل و خط چشم و کرم       تو زیبایی‌ام را طبیعی ببین
دماغ و فک و گونه‌ام کار اوست       نه کار پزشک و پروتز، همین !
نداده مرا عشوه و مکر و ناز       نداده دم مشک من اشک و فین!
مرا ساده و بی‌ریا آفرید       جدا از حسادت و بی‌خشم و کین
زنی از همین سادگی سود برد       به من گفت از آن سیب قرمز بچین
من ساده چیدم از آن تک‌ درخت       و دادم به او سیب چون انگبین
چو وارد نبودم به دوز و کلک       من افتادم از آسمان بر زمین
و البته در این مرا پند بود       که ای مرد پاکیزه و مه‌جبین
تو حرف زنان را از آن گوش گیر       و بیرون بده حرفشان را از این
که زن از همان بدو پیدایش‌ات       نشسته مداوم تو را در کمین