دانلود

چارلی بابیت (تام کروز) جوانی که غرق تجارت اتومبیل های لوکس است؛ درست زمانی که برای تعطیلات به همراه دوست دخترش سوزانا به پالم اسپرینگ رفته بود با خبر می شود پدرش فوت کرده. چارلی برای رسیدگی به مایملک پدرش به سینسیناتی اوهایو می رود و متوجه می شود خانه ۳ میلیون دلاری پدر به یک موسسه ی نگهداری بیماران روانی داده شده، جایی که برادر نادیده اش، ریموند (داستین هافمن) که دچار بیماری اوتیسم است در آنجا زندگی می کند، و او تنها صاحب یک اتومبیل بیوک رود مستر کلاسیک است!

وقتی چارلی از شوک وجود یک برادر بیرون می آید تصمیم می گیرد ریموند را بدزد تا بتواند به کمک وکیلش در لس آتجلس دارایی های پدر را تقسیم کند؛ چارلی، ریموند را با همان اتومبیل بیوک به سفری جاده ای می برد به این نیت که با تقسیم ارث بتواند از شر طلب کارانش رها شود. اما در طی سفرشان نه تنها چارلی یاد می گیرد که چه طور به طبیعت ویژه ی ریموند کنار بیاید، بله در حقیقت شروع به مراقبت از برادر بزرگتر خود می کند. خود چارلی از این توانایی دوست داشتن در خودش متحیر می شود و متوجه می شود که واقعا پول مهم ترین مسئله نیست؛
ریموند یک بیمار اوتیسمی (درخود مانده) است با قدرت یادآوری عالی، اما درک کمی از موضوعات دارد، اوتیسم یا درخودماندگی بیماری روانی است که از ارتباط افراد با دنیای خارج جلوگیری می‌کند. کاراکتر ریموند در واقع از شخصیت کیم پیک 56 ساله بیماری که در عین داشتن مشکلات ذهنی و تکاملی، توانایی‌های اعجاب ‌برانگیزی دارد، ساخته شده است. در مرد بارانی ریموند مبتلا به اوتیسم است اما کیم پیک – مرد بارانب واقعی - در هنگام تولد مبتلا به بیماری به نام ماکروسفالی یا بزرگی مغز بود که به مخچه‌اش صدمه وارد آورد و باعث شده بود جسم پینه‌ای نداشته باشد. برخلاف عقیده رایج او مبتلا به اوتیسم نیست و نقایص تکاملی دیگر موجب مشکلات و همچنین حافظه باورنکردنی‌اش شده است.

در فیلم، صحنه هایی هست که توانایی عجیب ریموند را برای مثال در حفظ کردن بخشی از کتاب تلفن یا ضرب و جذر گیری از اعداد نشان می دهد، اینها آگاهانه و دقیق و منطبق با واقعیت زندگی بیماران مبتلا به اوتیسم است، مجذوب شدن بیش از حد به ماشین آلات و دستگاه ها، همراه با فقدان همدلی، از جمله اساسی ترین نشانه های اوتیسم است. نداشتن ارتباط چشمی و محدود بودن ارتباط کلامی، از اولین نشانه های بیماری اوتیسم است.به همین خاطر ریموند در فیلم مرد بارانی خیلی کم به برادرش و دیگران مستقیم نگاه می کند و کلمه و جمله هایی که استفاده می کند محدود و تکراری است.
در صحنه ای که ریموند را در حال عبور از خیابانی در یک شهر کوچک آمریکا نشان می دهد. چراغ راهنمایی درست موقعی که ریموند به وسط خیابان رسیده، برای عبور اتومبیل ها سبز و برای عبور پیاده ها قرمز می شود و عبارت Don’t walk را نشان می دهد. ریموند هم همان جا وسط خیابان می ایستد و راه بندان می شود، سر و صدای راننده ها در می آید و یک آمریکایی قلچماق از شورلتش پیاده می شود و به ریموند می گوید: تن لشتو جابجا می کنی یا برات جابجاش کنم؟ ولی ریموند با توجه به نوشته روی چراغ قرمز سرجایش ایستاده و تکان نمی خورد تا این که برادرش سر می رسد و ماجرا را تمام می کند. این صحنه کنایه خوبی به ما و دنیای “عاقلانه” ای است که ساخته ایم؛ چراغ قرمزی که خودمان ساخته ایم و رویش نوشته ایم Don’t walk ولی وقتی احمقانه بودنش را یک دیوانه! نشان مان دهد، عصبانی می شویم.

بری مورو ،فیلم نامه نویس، در سال ١٩٨٤ کیم پیک را که با نارسایی های مغزی به دنیا آمده ملاقات می کند.نتیجه این ملاقات ساخت فیلم مردبارانی در سال ١٩٨٨ است. فیلم، توجه دنیا را به بیماری اوتیسم و افراد مبتلا به آن جلب می کند.
اسکار بهترین فیلم سال 1988، بهترین کارگردانی، بهترین فیلم نامه و بهترین بازیگر مرد هم نصیب سازندگان “مرد بارانی” می شود. “بری مورو” نویسنده فیلم نامه، مجسمه اسکارش را به کیم پیک می دهد و کیم هم که بعد از نمایش فیلم معروف شده و اعتماد به نفس پیدا کرده بود این مجسمه را با خودش همه جا می برد و به همه نشان می داد.

	دانلود مستقیم فیلم (برای مدت 10 روز) دانلود مستقیم فیلم (دائمی) دانلود مستقیم فیلم (لینک کمکی) دانلود زیرنویس انگلیسی
	حجم فایل : 712 مگابایت کیفیت : DVDRip